Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

maandag 26 juni 2017

Week 8... juni 2017


Week 8... ZOMER... Nou dat hebben we geweten, een snikhete week. Overdag is de temperatuur niet onder de 30 graden geweest volgens mij. Er waren zelfs dagen van 34 graden bij en om er nog even een schepje bovenop te doen : bij een vriend van ons wees de meter zelfs 42 graden aan (in de zon).
Overdag was Henk veelal aan het werk, nou ja... hij begint vaak om half zeven al zodat hij lekker vroeg vrij is.
Tja, zo vroeg kom ik, als nachtmens, niet tot mijn bedje uit. Ik stap vaak een paar uur later in mijn bedje en kom er tevens een paar uur later uit ;-)
Heel sporadisch ben ik er rond een uurtje of 5/6 uit (om te plassen), dan wil ik nog wel eens even buiten gaan zitten om te genieten van het ochtend kabaal van de vele vogels. Een pracht geluid, alsof er duizenden vogels tegelijk kenbaar willen maken dat ze wakker zijn.
Zelf wip ik overdag, tijdens die hitte, vaak van het ene zit plekje naar het andere. Met die warmte is het bijna niet te doen om je teveel te verroeren. Wat met de honden door de bossen slenteren, dat is het wel zo'n beetje.
Geen probleem hoor, het zit her en der prima...


Laat op de middag, op het terras tegen over ons huis, hebben we een heerlijk avond zonnetje waar het dan prima toeven is. 


's Morgens begint de eerste zit onder het afdakje in de schaduw. Kop koffie erbij, een bakje kwark met lekkere vulling en een rokertje (bah foute boel, sorry). Verrekijker in de aanslag voor het geval dat me wat ontgaat. Zo af en toe zien we een hert wandelen, vele soorten vogels en...


Soms in de verte 'parapenters'. Met het blote oog is het net eventjes te ver om het te kunnen zien, maar met een verrekijker of met het fototoestel gaat het ;-)


Vanaf mijn plekje onder het afdakje heb ik ook prima zicht op onze wilde kers, de eerste hoge boom die te zien is op bovenstaande foto.


Momenteel zit de boom vol met kersjes waar de vogels dol op zijn. Het is de gehele dagen een komen en gaan van vogels in die boom, vooral merels zijn er dol op.
De kersen zijn niet lekker om zelf te eten, ook is de boom op zich niet bijzonder mooi. Maar in het voorjaar bloeit deze enorme mooi, een grote witte boom. Helaas waren we dit jaar te laat om hem in volle bloei mee te maken. Verder is het voor de vogels een top boom en daar genieten wij op onze beurt weer van. Dus... de boom blijft :-)


Mila heeft plots onze waterbak ontdekt, om de haverklap zit zij daar in. Vaak na een wandeling spurt zij gelijk naar de bak om een verkoelend bad te nemen, om vervolgens kleddernat als een dolle door het huis heen te scheuren.


Meestal zit zij niet alleen in het badje, vaak zitten er ook padden in of nabij het badje.


Bovenstaande pad zit regelmatig in een plantje aan de wand van de 'waterbak'.


Op deze foto is het plantje, waar de pad in zit, te zien. Rechts op de foto naast de twee stangen. Het plantje zit net even boven het water. De pad blijft daar ook gewoon zitten als Mila een duik neemt ;-)


Lopen, badderen... daarna wil je toch wel even lekker liggen...


Momenteel staan de wilgenroosjes in volle bloei. Wat wel grappig is, is dat ze alleen maar op deze plek in de tuin staan. Je komt ze hier verder op ons grondstuk nergens tegen. Dat zien we hier wel met meerdere planten, planten die op sommige plekken spontaan in hele grote getale voorkomen en elders in de tuin totaal niet.


Beetje gekke foto, maar zo kun je misschien wat duidelijker zien wat ik bedoel. Vol met wilgenroosjes en een metertje verder totaal geen één.


Tussen de wilgenroosjes staan verscheidene andere bloemetjes, die komen vaak wat in de verdrukking, maar bloeien er niet minder om zoals bovenstaande hoge klokjesbloemen (blijkbaar ook campanula's, wel anders als die vorige die ik laatst liet zien).

Zo vliegen hier de weken een beetje voorbij.
Mila heeft ondertussen haar laatste antibiotica tablet gehad, woensdag over een week gaan we weer met haar voor controle. We hopen uiteraard dat het dan allemaal goed is met haar, al moet ik zeggen dat er niets aan haar te merken is, dus heb ik goede hoop.
Komende week zou het wat minder warm worden en ook is er wat regen voorspelt, dat zou de tuin niet erg vinden denk ik want het is ERG droog. Ook onze bron lust wel een slokje, vandaag moesten wij hem bijvullen (de put waar het bronwater in komt) omdat hij geen water meer gaf.
Hoop ik trouwens wel dat de regen keurig 's avonds of 's nachts valt ;-) Te warm is niet leuk, maar regen verveelt vaak erg snel.

Op naar week 9...


zondag 25 juni 2017

Hondenblogje...


Tijdens het vegen had ik eventjes de deur dicht gedaan, omdat ik daar even vegen wilde. De honden lagen op dat moment lekker buiten, zodoende dacht ik : lekker liggen laten.

De deur was nog geen 10 seconden dicht...


Floeps, daar stonden ze...


Hé, de deur dicht!!!


Ze doet hem nu toch wel open?


MAMA... waar ben je...

Gekke honden toch!!! Kunnen nog geen 10 seconden alleen buiten zijn ;-)


Nog even een bloemetje voor de zondag...
Dit mooie klavertje heeft gelukkig de winter goed doorstaan.

FIJNE ZONDAG
~~~~~~~~~~~~~~~


vrijdag 23 juni 2017

De korenbloem...



Heel veel planten doen het hier bij ons in de bergen goed, maar ook heel veel planten doen het hier totaal niet.
Eén van die planten die het hier slecht doen is de korenbloem. Erg jammer, omdat ik het een prachtige bloem vind.
Al vaak heb ik op verschillende plekken wat zaad geprobeerd, maar het wil niet gelukken. Evenmin als klaprozen.

Hoe verschrikkelijke mooi zou dat zijn... een veldje vol met klaprozen en korenbloemen.

Plots zag ik, tot mijn grote vreugde, een paar korenbloemen opkomen. Waarschijnlijk uit oud zaad, want dit jaar heb ik niets gezaaid.
Helaas wel op een compleet verkeerde plek, op ons pad voor het huis tussen de tegels... daar waar we altijd lopen.
Drie stengels kwamen er op.
Iedere keer weer vol zorg er omheen lopen, de honden menig maal waarschuwen (die totaal niet snappen wat er aan de hand is).
Twee stengels zijn er ondertussen geplet. Maar niet getreurd, er staat er nog één en niet zo maar één... WELNEE, deze staat momenteel ook nog eens volop te bloeien.

Zodoende gelijk maar eventjes een foto voordat deze ook geplet is.
Op de foto lijkt het nog heel wat, in het echt moet je toch wel eventjes goed kijken wil je de schoonheid ervan inzien ;-)

maandag 19 juni 2017

Week 7... juni 2017


Week 7 hebben we ook alweer achter ons gelaten.

Een week waarin de korte broeken veel aan geweest zijn en waarin het soms flink zweten was. Een voorbereiding op komende week, waarin ons temperaturen van dik boven de 30 graden belooft is.
Eerlijk gezegd hoeft dat voor mij niet, veel te warm. Maar goed, we moeten het ermee doen. Super blij dat we hier veel schaduw plekken hebben en ook superblij met ons afdakje waar het prima toeven is.
Op dat soort warme dagen gebeurt er hier niet erg veel, overdag is het ons te warm om in de tuin te werken... dat doen we soms 's morgens en laat op de dag als de zon hier wat weg is.
Boodschappen halen, samen met de honden, zit er ook niet in als de temperatuur boven de 30 graden is. De honden gaan normaal altijd met ons mee, Mila is nog niet gewent om alleen te blijven. Beetje laat, ik weet het... daar gaan we komende zomer mee bezig.


Al regelmatig eventjes de bbq aan gehad. Wel een beetje bescheiden, omdat anders de korte broeken niet meer passen ;-)


De lavendels staan momenteel in volle bloei. We hebben er verscheidene in potten, die na de bloei de tuin in gaan en ook in de tuin staan er her en der wat lavendels te bloeien.


Ook staan er al enige courgettes te bloeien. Courgettes eten we met grote regelmaat, dus het wordt tijd ;-)


Verder genieten we momenteel ook al van de vele (nou ja...) frambozen. Frambozen, te samen met aardbeien, die ook al klaar zijn, op beschuit, op ijs of in de kwark, smullen. 


De gehele dagen fladderen er massa's vlinders om ons heen in de tuin, het is een komen en gaan. De één nog mooier dan de ander... zoals bovenstaande vlinder : de grote weerschijnvlinder die soms schitterend blauw oogt. Ieder jaar afwachten of die ook komt, en jawel hoor hij is er weer.


Vele potplanten staan ook vol op te bloeien. Bovenstaand bloemetje (denk familie van de klaproos) had ik vorig jaar na de bloei in de tuin gezet om te overwinteren. Dat was ik ondertussen totaal vergeten tot ik hem plots tussen het hoge onkruid zag staan... hup in de pot en warempel hij doet het.


In de tuin staan momenteel weer vele wilgenroosjes te bloeien, mooie hoge planten. Als ze in volle bloei zijn vind ik ze super leuk, daarna komen de hele vele pluisjes ;-)


Ook staat het weer vol met duifkruid, een echte vlinder lokker.


Met dat warme weer liggen de honden veel te luieren, maar er is altijd tijd voor een spelletje ;-)


Ha... daar hebben we Bullie. Bul loopt altijd erg veel achter ons aan, daar waar wij zitten gaat hij ook zitten. We noemen Bul vaak ons derde hondje. De andere twee katten blijven overdag veelal in huis, daar waar het heerlijk koel is. 's Nachts gaan die twee op stap, op muizenjacht. Bullie niet, die zoekt zich meestal een plekje op, op onze slaapkamer... daar snurkt hij, luid, de gehele nacht.


Bovenstaande foto is een foto van onze afgeknipte oleander.  Toen we hier aankwamen, zo'n 7 weken geleden, zag de oleander er niet meer uit. Hele lange stengels (wel 2 meter hoog) met bovenin wat blad, wat er ook nog eens dood uit zag. Zodoende heb ik de oleander geknipt, in de hoop dat ie weer uit bot. Weken lang zag het er naar uit dat het niks ging worden, tot ik plots vorige week ontdekte dat hij voorzichtigjes aan het uitbotten is. Of het echt wat gaat worden is nog een verrassing, in ieder geval gaat ie dit jaar niet bloeien. Maar wie weet volgend jaar...


Dat was week 7 alweer, op naar een zeer warme week 8.



dinsdag 13 juni 2017

Vlierbloesemsiroop...


Vandaag een paar flessen vlierbloesemsiroop gemaakt en het smaakt verrukkelijk .


Erg gemakkelijk om te maken, zelfs voor mij... DUS  een ieder met twee linkerhandjes, wat betreft kokkerellen, kan dit maken.
Wel gebruik ik aanzienlijk minder suiker als dat de meesten aanraden, 1 kilo suiker op twee liters water.
Ik zou hier een recept neer kunnen zetten, maar even 'googlen' op vlierbloesemsiroop en je vindt massa's recepten.
De vlieren staan nu nog in volle bloei, dus het kan nog... een heerlijke siroop, vooral voor warme zomerse dagen.

I.p.v. kaasdoek om het te zeven, gebruikte ik de goedkoopste panty die ik in de winkel kon vinden, werkt uitstekend.

maandag 12 juni 2017

Week 6... juni 2017



Week 6 zat Henk weer in Nederland en ik, samen met de honden en de katten, hier in Le Pre Bonnet.


Pinkstermaandag is Henk naar Nederland gegaan, zodoende hier geen lang weekend gehad.

Een behoorlijke stille week was het hier, al met al heb ik maar 1 mens gezien in de dagen dat Henk er niet was. Dat was ook nog eens een vluchtige ontmoeting tijdens een wandeling met de honden. Helaas had ik mijn camera niet bij mij, want het was wel erg leuk om te zien... een bekende boer hier uit de buurt op zijn tractor, altijd zijn hondje (een cocker spaniel... smelt) naast zich in de tractor. Achter de tractor een open aanhanger met een paar koeien erin, die allen vrolijk over de rand heen keken. Dat alles midden in het bos op weg naar een klein weilandje.
Verder heb ik die dagen totaal geen menselijk wezen gezien. Je zou hier haast een kluizenaar worden ;-)
Op zich vind ik het altijd best wel even prettig, dat soort stille dagen. Niet dat Henk zoveel lawaai over zich heeft, al snurkt hij wel behoorlijk ;-). Maar ook niet op boodschap, ook geen telefoontjes (alleen Henk heeft mijn mobiele nummer), geen sociale verplichtingen (dit keer zelfs geen visites). Het enigste waar ik op zulke dagen om denken moet is dat de honden en katten op tijd hun natje en droogje krijgen. Tja... en uiteraard lust ik zelf ook wel wat.

Zo'n week heb ik alle tijd om flink om me heen te kijken naar de bloemetjes en de bijtjes.


Genieten van de vele kolibrie-vlindertjes, die weer massaal aanwezig zijn.


Ook kwam plots een bloem in de bloei die ik bijna verwijderd had. Geen flauw idee wat voor bloem het is. Leuk is ie wel, heb hem (of haar) hier nog nooit eerder gezien.

Op naar week 7, ik kan alvast vertellen dat het afgelopen weekend behoorlijk warm was... ik vermoed stellig dat de 30 graden wel gehaald is. Gelukkig hebben we hier veel schaduw plekken...

vrijdag 9 juni 2017

Gezellig etentje buiten...


Afgelopen avond, zo rond een uurtje of acht, besloot ik om eens heerlijk te gaan kokkerellen voor mijzelf. Al met al werd het een redelijk geslaagd maaltje.
Aangezien de temperatuur buiten nog zeer aangenaam was leek het me een uitstekend idee om mijn maaltje daar te nuttigen.
Mijn bord, een behoorlijk groot bord, vol geschept met al die lekkernijen om me vervolgens naar buiten te verplaatsen.
Al tijdens mijn eerste hap, werd de serene rust verstoord door twee kwijlende honden, naast de tafel, die verheerlijkt naar mijn ei keken. Zij zijn namelijk gewent om ook een ei te krijgen als wij er een nemen en hun ei lag nog in de keuken om af te koelen.
Lichtelijk geïrriteerd begon ik aan mijn tweede hap totdat ik plots een hele zwerm vliegen rondom mij gewaar werd. 'Mij niet opwinden, maar gewoon lekker genieten' dacht ik bij mijn eigen. Af en toe wat wapperend met mijn vork, om de vliegen weg te jagen, at ik verder.
Mila, die dat gewapper zag, was acuut alert en besloot om eens flink een keel op te zetten om eventuele indringers weg te jagen. Tegen ieder vogel geluidje vond mevrouwtje het nodig om te blaffen en aangezien er nogal wat af gefloten werd, was het compleet gedaan met de rust.
Alsof het al met al nog niet erg genoeg was, blaffende kwijlende honden, vliegen die denken dat ze mee mogen eten, ging plots ook nog eens mijn telefoon.

Even gezellig buiten eten...

Een troost : ik ben wel zat geworden ;-)

maandag 5 juni 2017

Week 5... juni 2017


Gek toch... zo kijk je ergens naar uit, zo zit je er midden in, zo is het verleden. De eerste vijf weken hier behoren alweer tot het verleden.

Eerst even de ellende...

Afgelopen week twee vogeltjes gesneuveld, 1 zwartkop meesje en 1 winterkoninkje. Beiden maakten ze dezelfde fout, door dat ze door de deur ons huis in vlogen en vervolgens tegen het raam. Beiden waren op slag dood. Gossie, dat begroot me zo, twee van die kleine nog warme zachte bolletjes die voorheen nog zo vrolijk rond ons huis vlogen.

Zo ook is ons enigste tuin krekel, die de gehele dagen vrolijk tjirpte, overleden.


Overal hoor je de krekels op omliggende graslanden, bij ons zat er maar 1 (de krekel op bovenstaande foto), een mannetje, die er nu dus niet meer is. Tja... nu maar hopen dat er nog 1 gaat komen.

Verder zijn we nog met Mila naar de dierenarts geweest voor de uitslag. Ze vermoeden dat het de ziekte-van-lyme is. Vandaar dat ze een AB-kuur voor 30 dagen gekregen heeft. De eerste tien dagen zitten er al op, nog twintig te gaan en dan opnieuw voor controle.


Ontzettend vervelend, mede omdat wij de honden en katten altijd regelmatig behandelen tegen vlooien en teken. Maar goed, aan Mila is gelukkig niets meer te merken.

Nu schakelen we over naar het positieve van week 5...

Week vijf was gelukkig niet een en al droefenis. Welnee... we hebben heerlijk genoten van het vele buiten verpozen, leuke kleine uitstapjes gemaakt (naar de supermarkt ;-)) en bovenal SUPER genieten hier in de tuin.


Onze brug vernieuwd, de oude 'loopplanken' waren wat verrot, ook werd het bruggetje wat gammel. Nu is het weer een stevig bruggetje.


Verder hebben we in onze oude 'badkamer' een paar legplanken/stellingen gemaakt, zodat we wat meer bergruimte hebben voor de tuinspullen. Ziet er nu nog lekker leeg uit, ik ben benieuwd hoe lang dat gaat duren ;-) Hoe dan ook, wel fijn om wat meer bergruimte te hebben.
Ooit... ooit hopen we in dit hok ook een wasmachine te plaatsen, wie weet komt dat er nog een keer van.


Dat was week vijf alweer, op naar week zes... kijken wat die gaat brengen.



~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~

dinsdag 30 mei 2017

Week 4... mei 2017


Week 4 begon prettig, erg mooi weer, veel buiten, bbq-tje, gezellige visites en... verbrandde beentjes. Tja, dat krijg je hè! De ene week nog met dikke winterjassen aan en dan plots, alsof het niets is, de witte winter melkbeentjes in de zon. Dat waren ze niet gewent en lieten ze blijken ook door flink rood te worden.

Afgelopen week de beestjes weer behandeld tegen vlooien en teken.

Plots, een dag na de behandeling was onze Mila ziek. De gehele tijd had ze haar staartje tussen de poten, het staartje dat anders altijd zo vrolijk heen en weer wiebelt. Een zielig hoopje hond.
In plaats van beter, werd het slechter zodoende gelijk een dierenarts in Nederland gebeld... want het was Hemelvaartsdag en we konden hier geen dienstdoende dierenarts bereiken. Deze vermoedde dat het aan het tekenmiddel lag (wij ook) en adviseerde ons om Mila goed te wassen, zodat dat spul er weer af ging. Zo gezegd, zo gedaan.
Helaas was Mila vrijdag nog erg ziek, dus zijn we hier naar de dierenkliniek gegaan. Daar hebben ze haar meer dan een uur onderzocht, o.a. een bloedproef afgenomen. Hieruit bleek dat ze te weinig rode bloedlichaampjes had en teveel witte. De arts vermoedt dat het een tekenziekte is, volgens haar piroplasmose. Gelijk een injectie voor de zekerheid, een AB-kuur, pijnstiller en verder nog een extra bloedafname die opgestuurd is, zodat we meer zekerheid krijgen. Binnenkort krijgen we de uitslag te horen.

Het positieve... Mila was meteen 's middags weer de oude. Even vrolijk en enthousiast als altijd.

Nu nog afwachten wat er uit de bloedtest komt.

Verder was het de afgelopen dagen ERG warm, te warm om overdag in de tuin te werken. 's Avonds 'gieteren' (de potplanten) en sproeien (de aardappelen, boontjes etc. etc. ). Voor het sproeien heeft Henk wat bedacht met ons stroompje, hij vangt daar nu water op in een 60 liter vat waar hij een lange slang op aan gesloten heeft... zodat we boven niet meer met gieters bezig hoeven.

Foto's van afgelopen week...


De wilde koekoeksbloem, momenteel staan er vele van in onze tuin.


Eerste bloeiende goudsbloem, van dit jaar, in de tuin.


De eerste kleine tomaatjes, dit jaar, in de tuin.


Boerenkool, hier nog in potjes... nu in de tuin.


De eerste aardbeien, dit jaar, in de tuin.


Momenteel zijn sommige stukken van de tuin blauw-wit, van de margrieten en de wilde akeleien.
Duizenden margrieten...


De eerste vuursalamanders, dit jaar, die we uit onze put gevist hebben.


Enne ... op bovenstaande foto hadden de goudvinkjes moeten staan, die momenteel in grote getale onze tuin bezoeken. Regelmatig zitten ze in de wilde kersenboom (de boom op de foto), een pracht gezicht met hun felle kleuren.
Telkens als ik ze zie neem ik mij voor om ze op de foto te zetten. Ren naar binnen om de camera te pakken om, terug gekomen met camera, te moeten constateren dat ze weer weg zijn. M.a.w. het is mij nog niet gelukt om ze te fotograferen.
Ik blijf volhouden, wie weet gelukt het in week 5 :-)

Tot slot, week 4 is uiteindelijk ook weer redelijk prettig geëindigd. Mila is weer vrolijk en dat heeft zijn weerslag ook op ons... Al heeft ze wel weer menig medicijn en moeten we de bloedtest nog even afwachten.

Op naar week 5... Ik kan alvast verklappen dat die behoorlijk warm begonnen is ;-)

woensdag 24 mei 2017

Week 3... mei 2017


Vanwege het super mooie weer zou ik haast week 3 vergeten... maar ondertussen zit week 3 er ook al lang weer op.

Grootste gedeelte van week 3 zat Henk in Nederland en ik hier in mijn uppie met de beestjes.
Henk moet zo af en toe voor zijn werk naar Nederland. Veel wil via telefoon en Internet, zelfs vergaderen e.d., maar niet alles. Soms moet hij zijn neus even laten zien...
Op zich geen ramp, we zijn al lang blij dat het allemaal zo kan.

Henk heeft vaak een drukke week als hij in Nederland zit. Wasjes draaien (we hebben hier geen wasmachine), boodschappen halen (ze hebben hier geen kroketten e.d.), de tuin in Nederland een beetje bijhouden (anders wordt het daar een enorme wildernis), etc. etc. en uiteraard werken (zou je haast vergeten :-)).

Hier is het in zo'n week vaak behoorlijk stil. Dan gaan er dagen voorbij dat ik geen mens zie. Soms hoor ik in de verte wat geluiden, boeren die op hun land bezig zijn, die duiden op aanwezigheid van andere menselijke wezens op deze aard. Heel sporadisch hoor ik tevens in de verte wat geluiden van motoren of vrachtverkeer... Maar doorgaans krijg je hier, in zo'n week, het gevoel dat je alleen op de wereld bent. Cilia alleen op de wereld...
Ook merk ik aan de honden dat ze vaak wat alerter zijn als Henk er niet is, vooral 's avonds. Als ze een vreemd geluidje horen vinden ze het nodig om even in koor te blaffen. En ik moet bekennen dat ik me op zo'n moment soms best eventjes wat onbehaaglijk voel. Gelukkig blijft dat gevoel niet lang hangen en vermaak ik me hier in mijn uppie meestal uitstekend en slaap ik als een roosje (geen gesnurk naast mij ;-)).

Verder hebben we voor het eerst dit jaar onze bbq weer van stal gehaald. Dat smaakte voortreffelijk kan ik u vertellen. Geen foto, daar was geen tijd voor ;-)

Dan maar een foto van een belletjesbloem.


Helaas waren afgelopen winter bijna al onze overwinteraars (potplanten zoals belletjesbloemen, geraniums, begonia's e.d.) doodgegaan. Waarom ze het niet overleefd hebben weet ik niet, jaren lang ging het wel goed... dit jaar niet.
Maar niet lang getreurd, gewoon wat nieuwe gekocht zodat het weer een vrolijke boel is.

Zo, nu verder met week 4, ondertussen zitten we al over de helft. Lekker lang weekend waarin ons veel zon belooft is... we hebben er hier alweer veel zin in.