Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

zaterdag 11 november 2017

Herfstwandeling 2017


Afgelopen week was Henk weer voor een paar dagen naar Nederland.
Hier was het behoorlijk stil.
De eerste dagen deed mijn telefoon het niet, dat voelt behoorlijk knudde. Vooral omdat ik me op die dagen behoorlijk bewust was dat ik hier HELEMAAL afgezonderd in mijn uppie zat, zonder telefoon, zonder auto en zonder naaste buren. Gelukkig had ik mijn laptop nog :-)

Ook mijn fotocamera werkte nog, zodoende heb ik die op een van de vele wandelingen met de honden meegenomen.

Aan de hand van enkele foto's neem ik jou, lezer van dit stukje, mee op een herfstwandeling hier vlak rondom ons huis.


We beginnen bij ons huis, daar nog even een blik op onze wingerd, die helaas nooit echt rood wordt. Pas tegen de tijd dat de bladeren eraf afvallen begint hij wat kleur te krijgen.
Maar ondanks dat onze wingerd nooit rood wordt is het best een erg mooie klimmer.


Op stap... het bos in, met al zijn herfsttinten.


Even een leuk doorkijkje op de bergen tegenover ons.


Daarna weer verder.
Je ziet het niet echt op de foto's, maar het gaat behoorlijk bergop- en bergafwaarts.


Een doorkijkje naar de bergen aan de andere kant van ons, vlak boven Les Laurents.


Weer stevig doorstappen voor een volgend doorkijkje.


Bij ons is het nog helemaal niet wit, maar op de bergen die wat hoger zijn ziet het er behoorlijk wit en koud uit.
Wij zitten op zo'n 650 meter hoogte, de bergen tegenover ons zijn zo'n 1000 meter hoog.


Op de terugweg nog even bij de koeien langs, die ondertussen zes kalfjes hebben. Tijdens het passeren lagen ze net allemaal te liggen. Zodoende geen foto's van rond rennende kalfjes, maar ze zijn prachtig om te zien.


Het laatste stukje van de wandeling. De bermen bij ons zijn pas, de afgelopen week, weer gemaaid. Dit jaar zijn ze minstens drie keer geweest om de bermen te maaien en takken te snoeien, voorgaande jaren kwamen ze vaak maar één keer.


Wat erg fijn is na een wandeling van zo'n anderhalf uur, was dat ik gelijk al zag dat de houtkachel het nog lekker deed ;-)

Zodoende heerlijk na de wandeling met een mok warme dampende koffie voor de houtkachel.

Fijn herfstweekend vanuit Le Pre Bonnet toegewenst.

Ik zou zo zeggen : ga lekker naar buiten dit weekend om even te genieten van de schitterende herfstkleuren.
~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

woensdag 8 november 2017

Beestenblogje...


Onze kapstok werd steeds voller en voller met o.a. de zomerjassen, winterjassen, zomervesten, wintervesten, zomermutsen, wintermutsen. sjalen, handschoenen etc. etc.
Als er iemand langskwam moest die zijn jas van nood aanhouden, want er was totaal geen ruimte meer over op onze kapstok.

Zodoende toch maar wat zomerspullen opgeruimd.


Waaronder bovenstaande muts.
Vidor bleef zo mooi zitten toen ik hem even voor de lol opdeed, alsof hij niet anders gewent is.
Ik had zelfs tijd om mijn fotocamera te pakken, hij bleef stoïcijns zitten.

Tja... de zomer zit er nu toch echt wel op en dat is te merken bij de houtkachel.


Onze drie honden...
Bullie noemen we hier altijd hondje nummer 3.



Voor ons is er vaak totaal geen plek voor de kachel.
Dat krijg je hè, als je beesten hebt ;-)



maandag 6 november 2017

Week 27... november 2017



Ondertussen zitten we hier al een dik half jaar aaneen gesloten, op die ene keer na, paar daagjes Nederland. Alsof we hier wonen ;-)

Soms zitten we ook wel eens te dubben om hier ons hoofdvertrek te maken, maar tegelijkertijd vragen we ons af waarom we dat zouden doen.

Er zijn best wat redenen te bedenken om hier volledig te gaan wonen en het huis in Nederland als tweede huis te gebruiken.
Maar er zijn evenzovele redenen te bedenken om dat niet te doen.
En... zoals we het nu doen bevalt het ons momenteel PRIMA. We kunnen ten alle tijde ons koffertje inpakken, MITS het werk het toelaat uiteraard.
Wat voor ons ontzettend fijn is, is dat Henk 'thuis' kan werken. Staat wel tegenover dat hij om de twee a drie weken voor een aantal dagen naar Nederland moet. Leuk is anders, maar het is prima te doen.

Wanneer we precies weer met zijn allen naar Nederland gaan weten we nog niet. In ieder geval ergens in januari. De wintermaanden, januari, februari en maart vinden we over het algemeen wel mooi om in Nederland te zijn.

Tja... en hoe we verder gaan? Dat gaan we de komende tijden (weken, maanden, jaren???) bekijken. Voor nu bevalt het ons nog steeds goed, beetje bij beetje ons huis en rondom het huis wat verder 'af' maken en doorgaan met genieten :-)

Genoeg geneuzel...

Afgelopen week ook weer verscheidene leuke kleine uitstapjes gemaakt, dat is hier altijd fijn. Vele mooie plekken in de naaste omgeving. Wel moeten we er continu rekening mee houden dat het al zo vroeg donker is, jammer hoor... die wintertijd.


Al een paar keer dat we in schemer terug kwamen bij de auto...


Geeft wel leuke foto's, maar loopt minder prettig als je bijna niet ziet waar je loopt...


Een sleutelgat...

Ook zijn we een paar keer naar Vichy geweest. We dachten dat we een leuke radio gekocht hadden, kwamen we thuis, wilden de radio installeren, bleek dat het helemaal geen radio was maar een bleu tooth ontvanger. RUILEN... Volgende dag weer een tripje Vichy, gelukkig kwamen we halverwege de reis erachter dat de winkels dicht waren i.v.m. een feestdag (1 november). Zodoende dag DAARNA opnieuw naar Vichy. Dat geval geruild voor een heuse radio, nou ja een kleine draagbare radio. In de woonkeuken, die niet bijster groot is, wilden we graag een kleine radio die tevens ook nog eens leuk om te zien is. Geluid van ondergeschikt belang, als er maar wat lawaai uit komt ;-)


Ondertussen hebben we trouwens al getekend voor het naast gelegen weiland, een voorlopige koopakte. Nu wachten totdat het eindelijk rond is... dat kan nog wel eventjes duren :-(
We zijn er wel al wat bezig, afgelopen week verscheidene varens verwijderd en opgebrand. Droge varens willen altijd uitstekend branden.
Binnenkort willen we informeren of we al wat bomen (voornamelijk zwarte elzen) mogen kappen.


Vidor en Mila in een bedje van varens.


dinsdag 31 oktober 2017

Week 26... oktober 2017


Deze week is voorbij gevlogen. Voor mijn gevoel zat ik gisteren blog 'week 25' te schrijven. Maar nee dus, dat is alweer een week geleden.

De herfstvakantie zit er ondertussen op in Nederland, vorige week in de ene helft van Nederland en nu ook in de andere helft.
Tijdens de vakanties merk je hier in de omgeving vaak dat er vele Nederlanders zijn. Mensen met een tweede huis en/of mensen die iets huren. Zo ook tijdens de herfstvakantie.
Ook wij hebben dan vaak wat meer aanloop. Altijd weer gezellig, beetje bijkletsen, veel taart eten en veel wijn drinken... niet dat ik weg ben van wijn, maar in goed gezelschap smaakt het altijd net even wat lekkerder. PROOST...🍷

Als dan de visites weer weg zijn, terug naar Nederland, valt hier de stilte weer in. Nou hou ik erg veel van stilte, maar op dat soort momenten merk ik in zekere zin toch wel dat ik een sociaal mens ben en moet ik altijd even weer wennen aan de zelfverkozen stilte.

Even over naar totaal iets anders, het weerpraatje. Afgelopen week waren er verscheidene zonnige dagen, maar tevens enkele druilerige dagen.

Op de zonnige dagen waren we regelmatig in shirt buiten op ons toekomstig weiland bezig. Tussen het werken door lagen we soms languit in het gras te genieten van de zon, de overvliegende roofvogels, het toch wel erg leuke weiland met zijn vele bloemen... waarvan de meeste trouwens uitgebloeid zijn maar desondanks nog mooi zijn om naar te kijken (ook HEEL VEEL wilde TYM, ruikt heerlijk), de honden die het schitterend vinden om daar rond te dollen en samen genieten van het prachtige uitzicht.

Op het weiland zijn we wat bezig geweest met het terugdringen van de oprukkende bramen langs de kanten. Als we de bramen geworden laten zit uiteindelijk het hele weiland ermee vol. Zo ook de varens en de brandnetels, dat doet het allemaal als een tierelier.
Zoals ik al zei, het is een mooi stukje grond van zo'n anderhalf hectare. Wat we er uiteindelijk mee willen doen dat weten we nog niet. Het liefst in eerste instantie een mooie wilde bloemenweide met wat gemaaide paadjes erdoor heen, maar hoe en wat dat te kunnen realiseren daar hebben we nog geen flauw benul van ;-) Of er af en toe wat beesten van buurboeren op laten grazen, ook leuk.
Ook prettig is het dat er momenteel overdag veel zon is (als die schijnt hè), waar het hier rondom huis in deze periode wat aan ontbreekt (zon laag en de bomen nog in het blad).

FOTO'S...


Mila die net even aan het graven was... BETRAPT.
Grapje, want ze mogen van ons naar harte lust graven op het weiland.


Vele mooie uitgebloeide bloemen op het weiland.


Eén van de paden die we gemaaid hebben om vanaf ons terrein op het weiland te komen. Uiteindelijk willen we de vele varens, bramen en brandnetels aan weerszijden ook maaien.


Grasklokje...


Er staat ontzettend veel tym op het weiland. Als je er door loopt stijgen de heerlijke geuren omhoog, vooral zomers.


Op bovenstaande foto is te zien dat we wat bramen terug gemaaid hebben. Is nog heel veel te doen, als we dat niet doen groeit alles uiteindelijk dicht.


Eén van de grote walnootbomen die op het weiland staan. Momenteel is het haast onmogelijk om er walnoten te zoeken, want ook rondom de bomen is alles dichtgegroeid. Een schrale troost, dit jaar was het hier in onze omgeving geen goed walnoten jaar. Tot nu toe nog totaal geen walnoten gevonden, terwijl we voorgaande jaren soms tassen vol konden vinden.


Het weiland is omlijst door bos...


Bovenstaande foto is genomen van een stuk van het nieuwe terrein (weiland) wat gelijk aan onze tuin grenst en wat we bij de tuin willen aantrekken. Dit stuk grond stond vol met meters hoge varens, bramen en brandnetels. We hebben het nu verscheidene keren gemaaid en langzaamaan zien we er gras groeien, wat ook onze bedoeling is.

Ook waren er afgelopen week druilerige dagen, van die dagen dat je het liefst voor de warme houtkachel zit. Maar aangezien dat uiteindelijk gaat vervelen zijn we weer wat verder gegaan met het voegen van de muur in de woonkeuken.


Stapje voor stapje komen we verder met de muur, alle kieren en gaten worden dichtgemaakt.


Verder is Henk nog steeds bezig met de 'bestrating'. Af en toe de bergen in op zoek naar redelijk platte stenen, zwaar werk. Vervolgens passen en meten, graven, passen en meten en nog eens graven. Het gaat wel mooi worden denk ik.
Ha, en zoals op de foto te zien is hebben we nog steeds geen leuk toegangshek gemaakt. Wel al menig schetsje getekend, maar nog geen hek. Binnenkort weer het bos in op zoek naar geschikt hout en achter hang en sluitwerk aan.

Op naar week 27...

vrijdag 27 oktober 2017

Pizza...





Gisteren stond er stamppot boerenkool in de planning. Maar al met al, we waren wat aan de late kant en het was een behoorlijke na-zomerse dag, hadden wij bij nader inzien geen zin in boerenkool.
Na stevig overleg, het woord PIZZA viel en we waren er gelijk uit, besloten wij om ons zelf eens te trakteren op PIZZA.

Op naar een pizzeria.

Bij de eerste de beste pizzeria die we tegen kwamen, zagen we gelijk al dat het aardig druk was... dus waarschijnlijk wel een goede pizzeria, althans dat dachten wij.
Samen naar binnen, daar constateerden we gelijk al dat de klandizie voornamelijk uit oude mannetjes aan de bar bestond.
De man achter de bar keek ons wat glazig aan en wij in ons beste Frans vragen of we ook pizza's bestellen konden. "PIZZA'S ?" , zei de man, alsof we van een andere planeet kwamen. Nee, pizza's hadden zij niet.
Sprakeloos gingen wij weer naar buiten, er hing toch echt een uithangbord met de tekst pizzeria.

Toch vreemd, een pizzeria die geen pizza's verkoopt ;-)

Uiteindelijk zijn we wel geslaagd, weliswaar bij een andere pizzeria die gelukkig wel pizza's verkocht.

maandag 23 oktober 2017

Week 25... oktober 2017



Week 25 zit er ondertussen ook op. Fijn om hier weer te zitten.

Afgelopen week een paar schitterende dagen gehad, stralend weer met mooie blauwe luchten. 's Avonds koelt het hier vaak wel flink af, dus de houtkachel erbij aan.

Ook een week waarin onze Mila een nieuwigheidje ontdekt heeft, tot onze grote ergernis.
Vlakbij ons, ietwat hoger gelegen, ligt een weiland waar wat koeien op staan. Deze koeien hebben wat kleine kalfjes, vier stuks.


Onze Mila is dusdanig geobsedeerd door die kleine kalfjes, dat ze ons al verscheidene keren ontsnapt is om naar de kalfjes te gaan, die soms vrolijk achter Mila aan rennen. Voor ons weer een enorme klauter partij tegen de berg op om haar daar weg te halen. Een behoorlijke ergernis, verder loopt ze eigenlijks nooit weg. Ze komt uiteindelijk ook wel weer zelf thuis als wij haar niet ophalen... maar we willen gewoon niet hebben dat de honden alleen van het erf afgaan.
Nog nooit eerder met 1 van onze honden daar problemen mee gehad, dus rest ons nu om te bedenken hoe we dat voorkomen kunnen. Moeilijk, moeilijk, grrr... hoop maar dat het van voorbijgaande aard is.

Ook nog wat leuke uitstapjes gemaakt de afgelopen dagen. Gisteren (zaterdag) en vandaag was het weer niet echt om over naar huis te schrijven, dus hoppa in de auto om wat rond te tuffen.

Weinig foto's gemaakt, mede omdat het niet echt stralend weer was en tevens omdat ik VAAK vergeet om mijn fototoestel mee te nemen.

Een kleine compilatie van vandaag...


Aubusson d'Auvergne...


Thiers...


Een plaats waar heel veel leuks te zien is...


Waar we maar niet op uitgekeken raken...


Ook dit is in Thiers, zo'n straatje die als passant wel leuk is om te zien... maar om er te wonen??? Daar heb ik zo mijn twijfels over ;-)

Zo aan de foto's te zien lijkt het haast alsof we voornamelijk plaatsen bewonderen, terwijl dat meestal alleen maar een bijkomstigheid is. Want het grootste gedeelte van de tuf momenten rijden we door de prachtige natuur en stoppen we meestal op de mooiste stille plekjes, daar waar de honden heerlijk rond kunnen rennen.


Tja... en dan plots zit week 25 er ook alweer op en gaan we verder met week 26. Kijken wat die in petto heeft.

donderdag 19 oktober 2017

Jaartje rond vakantie...




Afgelopen vrijdag kwam ik een dorpsgenoot tegen.

Zij : Terug van vakantie?
Ik : Ja, na vijfenhalve maand werd het wel eens tijd hè!
Zij : Wanneer gaan jullie weer?
Ik : MORGEN.

Altijd weer grappig dat sommige mensen ons verblijf hier in Frankrijk steevast als vakantie blijven beschouwen.

VAAK VOELT HET OOK ALS VAKANTIE...

Zo zijn er ook van die mensen die me vragen wat we hier dan wel de gehele tijd doen.
Tja... wat doet een mens zoal de gehele dagen? Beetje werken, beetje eten, beetje drinken, beetje lopen, beetje zitten, beetje kletsen, beetje klussen, beetje lezen, beetje tv kijken, beetje neuspeuteren, beetje...

VAKANTIE VIEREN...

Eerst een HELE lange zomervakantie en nu herfstvakantie.

Jaartje rond VAKANTIE...

Sommige mensen verdienen dat gewoon domweg  ;-)

Grapje natuurlijk, want niemand verdiend het of bijna iedereen verdiend het.
Had uiteraard wel fijn geweest, jaartje rond vakantie.


Helaas zit dat er niet in, onze hangmat is al opgeborgen.

Nog even een paar foto's van vandaag...


De herfst wordt met de dag zichtbaarder.
Bomen die hun blaadjes laten vallen, prachtige herfsttinten...


De uitgebloeide zonnebloemen die dagelijks door vele kleine vogeltjes, zoals de koolmees, bezocht worden.


Winter houtvoorraad...


Hè... mijn dikke lieverd.
Niet dat Vidor altijd even lief is, maar wel mijn dikke lieverd.


En natuurlijk mag ons klein boefje, Mila, ook niet op de foto's ontbreken.
Hier zit ze volgens mij uit te vogelen wat ze zoal even kan uitvreten.


Zo... nu weer verder met onze LANGE VAKANTIE.